HETPALEIS
 
 
divider
Verwerking

DE GRIEKSE MYTHOLOGIE

Piet Arfeuille haalt onder andere inspiratie uit de Griekse mythologie.

Sisyphos:
Sisyphos, de stichter en de eerste koning van Korinthe, was berucht om zijn sluwheid en hebzucht. Reizigers die zijn gebied aandeden, werden steevast beroofd en vermoord. Daar kwam nog bij dat hij Zeus bespied had toen die de nimf Aigina schaakte en dat aan haar vader was gaan vertellen. Woedend stuurde Zeus Thanatos, de Dood, op hem af, maar Sisyphos slaagde erin hem te ketenen en bij zich te houden, zodat een tijdlang niemand op aarde stierf. Hevig verontrust moest Hades de Onderwereld verlaten om Thanatos te bevrijden en Sisyphos mee te nemen.
In de Onderwereld veroordeelden de drie Rechters hem ertoe om een loodzwaar rotsblok tegen een steile helling op te rollen, wat Sisyphos enkel voor elkaar kreeg met inspanning van al zijn krachten. Eenmaal boven, rolde het blok echter weer omlaag en moest hij herbeginnen, opnieuw en opnieuw.

Syfisme: het op prijs stellen van de arbeid zelf, zonder op de resultaten te letten.
Sisyfusarbeid: zware, nutteloze arbeid zonder einde, waarvan het resultaat telkens weer ongedaan gemaakt wordt.

Tantalos:
Tantalos, koning van Lydië, was een gunsteling en volgens sommigen zelfs een zoon van Zeus. Wat andere stervelingen niet vergund was, was Tantalos toegestaan: mee aan de tafel van de Olympische goden zitten. Maar die eer steeg de koning naar het hoofd. Hij verraadde de geheimen die Zeus hem had toevertrouwd en stal nectar en ambrozijn van de godentafel om er zijn vrienden van te laten proeven.
Tot overmaat van ramp besloot hij de alwetendheid van de goden op de proef te stellen. Hij sneed zijn eigen zoon Pelops aan stukken en diende die op. De goden doorzagen echter zijn schanddaad en niemand at van het vlees, behalve Demeter, die eens tuk van de schouder opat. Zeus gaf Hermes het bevel om de ledematen weer aan elkaar te zetten en Demeter schonk een stuk ivoor om het gat in de schouder op te vullen. Daarna ademde Rhea nieuw leven in het lichaam en Pelops herrees als een prachtige jongeman.
Maar Tantalos werd voor zijn misdaad zwaar gestraft. Zeus veroordeelde hem tot de Tartaros, waar hij in het water stond dat tot aan zijn lippen reikte, maar telkens naar beneden week wanneer hij wilde drinken. En boven zijn hoofd hingen takken vol vruchten, maar wanneer hij ernaar greep, waaide de wind ze omhoog. Te midden van al die overvloed leed Tantalos eeuwigdurende honger en dorst.

Tataliserend of tantalisch: kwellend
Een tantaluskwelling: een kwelling waarbij men het begeerde in de onmiddellijke nabijheid ziet en het toch niet kan verkrijgen

Actaeon:
Actaeon. Op zekere dag belandde de jager Actaeon tijdens de jacht samen met zijn vijftig honden in het dal Gargaphië bij de stad Orchomenus. Hij was dorstig en wilde drinken uit het stroompje dat door het dal stroomde. Plots zag hij daar de godin van de jacht Diana. Samen met een paar nimfen was zij naakt aan het baden in de bron waaruit het riviertje ontsproot. Actaeon stond stil en staarde naar de schoonheid van de maagdelijke godin. Vertoornd over het feit dat hij haar bespiedde, veranderde Diana hem in een hert. Terwijl de arme jager zich realiseerde wat er met hem was gebeurd, merkten zijn jachthonden hem op. Ze herkenden hun meester niet en gingen hem achterna. Actaeon sloeg op de vlucht maar werd snel ingehaald en verscheurd.

 

[ naar Verwerking... ]